codebazan

رمان صیغه استاد

رمان صیغه استاد پارت ۳۳

 

_حالت خوبه ؟
انتظار داشت الان حالم خوب باشه هیچی نگفتم از کنارش گذشتم و به سمت حمام رفتم باید یه جای خلوت پیدا می کردم تا اونجا زار بزنم .

وارد حمام شدم شیر آب باز کردم و با خیال راحت شروع به گریه کردم زندگیه قشنگی بود واقعا
هر روزاتفاقات خاصی برام رقم می‌خورد این زندگی چرا قسمت من شده بود به چه گناهی ؟

کمی که گذشت در حمام باز شده هامون وارد حمام شد
بهش پشت کردم لباسامو در نیاورده بودم فقط داشتم گریه می کردم

با عصبانیت و ناراحتی گفتم
تو اینجا چیکار می کنی برو بیرون می خوام تنها باشم

اما اون انگار که صدای منو نمیشنید از پشت خودشو بهم چسبوند و دستاشو دور تنم حلقه کرد و گفت
_ اینجا اومدی که گریه کنی ؟
خونه به اون بزرگی جای دیگه برای گریه نداره ؟

همانطور گریان جواب دادم اینجا خونه توئه جایی برای من نیست

موهای نم دارم کنار زدو روی گردنمو بوسید و گفت
_این حرفو نزن هر چیزی که متعلق به منه مال تو هم هست این خونه فقط برای من نیست برای ماعه
من تو گیتی

چقدر راحت اسم دوتامون را کنار هم می‌آورد چقدر آروم بود چقدر بیخیال از دوتا زنش حرف میزد
کمی ازش فاصله گرفتم و زیر دوش ایستادم و گفتم

خواهش می کنم برو بیرون لجبازتر از این حرفا بود که به حرف من گوش کنه نزدیکم شد خم شد وشیر آب وان رو باز کرد تا پر بشه و جلوی روم ایستاد و گفت
_تنهایی ؟

نزدیکم شد خم شد وشیر آب وان رو باز کرد تا پر بشه و جلوی روم ایستاد و گفت
_تنهایی ؟
دختری که شوهر داره دیگه تنها نیست میدونم اذیت شدی میدونم حرفای بدی بهت زد ولی تو دختر مهربون هستی میدونم که میتونی فراموش کنی

وان که پرشد دست زیر پاهای من انداخت و من از زمین جدا کرد داخل وان شده توش دراز کشیده و منو روی خودش نشوندو
دستش روی تنم نشست
مهربون شده بود پشت سر هم روی گردن مو صورت مو موهامو بوسه میزد
کاری می کرد که دوباره وا بدم دوباره جلوی این آدم کم بیارم…

واقعا خدا رو شکر میکردم که نمی خواست پیش روی کنه
فقط و فقط می خواست که منو آروم کنه زمان زیادی و تو وان صدا بدون حرف نشستیم و اون به نوازش من ادامه داد.
انگار زمان متوقف شده بود آنقدر خمار نوازشش شده بودم دیگه هیچ چیزی برام معنی نداشت

دیگه برام مهم نبود بیرون از این حمام تو یه اتاقی که چند در با من فاصله داشت چه کسی خوابیده
فرقی نداشن من فردا قراره بع چه کسی بله بگم

نفسای داغش مهمون گردنم می‌شد و من چقدر از این همه نزدیکی با تمام عصبانیتی که از این آدم داشتم لذت میبردم
دل کندن از این اغوش و نوازشای بی وقفه اش سخت بود اما بالاخره از حموم دل کندیم و بیرون اومدین

هامون تغییر کرده بود طوری رفتار می کرد که خودمم باورم نمی‌شد جلوی کمدی ایستاد لباسی برام انتخاب کرد
حتی لباس زیرم و خودش انتخاب کرد و جلوی روم گرفت
_اینارو بپوش
بدون خجالت جلوی چشمای خیره اش لباسام و تنم زدم و اون با نگاه خاصی بهم زل زده بود.

هنوز آب از موهام چکه می کرد
منو روی صندلی جلوی آینه نشوند و شروع کرد به خشک کردن موهام.

 

چقدر حس خوبی داشت واقعاً احساس می‌کردم زن و شوهر واقعی هستیم و الان مثل بقیه زوج ها یه روز عادی رو میگذرونیم

وقتی موهام و خشک کرد پشت سرم روی شونه هام خم شد و مثل من به آینه خیره موند و گفت
_تو که فکر نمی کنی من آدم بدی باشم؟
من خودخواه نیستم هر چیزی که میگم هر کاری که می کنم به خاطر خودمون و زندگی هست که در پیش داریم .

خواهش می کنم انقدر از من انتظارات نابجا نداشته باشه تو خوب میدونی گیتس توی زندگیه من چه نقشی داره اینکه بخوای ازم اونو نادیده بگیرم درست نیست
من نمیخوام کسی که اینطور میتونه منو راضی کنه اینطور درکم کنه رو از دست بدم
پس با من مدارا کن من از زندگی خیلی بدیا دیدم روزهای تلخ و سختی گذروندم و انتظار دارم تو با حضورت رنگ روی دیگه ای به زندگیم بدی نه که بیشتر منو عصبی و ناراحت کنی

مست شده بودم چنان قشنگ حرف می زد که واقعاً لال شده بودم بوسه ای روی شونم زده و از اتاق بیرون رفت لباساش توی اتاق خودش و گیتی بودند و باید اونجا لباس می پوشید

وقتی از اتاق بیرون رفت انگار که تازه می تونستم نفس بکشم از این خماری و بیهوشی بیرون اومدم و تند نفس کشیدم

این آدم می تونست منو از این رو به اون رو کنه واقعا مهارت خاصی در آرام کردن من داشت
موهامو بالای سرم جمع کردم و از اتاق بیرون رفتم چند دقیقه بعد هامون هن لباس پوشیده از پله ها پایین اومد و کنارم روی مبل نشست و گفت

_ میشه برام یه قهوه درست کنی؟

 

admin

چشمانی داشته باش که بهترین ها را می بیند، قلبی که بدترین ها را می بخشد، ذهنی که بدی ها را فراموش می کند و روحی که هرگز ایمانش را نمی بازد

‫16 دیدگاه ها

  1. اه بسه دیگه خستمون کردی مث یه انسان باشخصیت پارت بزار دیگه ما که علاف ‌شما نیستیم شورشو درآوردی آخرشم که یه چس پارت میذاری و میره تا هفته دیگه گندشد دراوردی

  2. وااااای واقعا با این رمانتون
    من یک ماهه منتظرم اینو گزاشتین
    بابا خیر سرت نویسنده ای خسته نشدی انقدر رمانت طولانی بود:rolling_eyes::rolling_eyes::rolling_eyes::rolling_eyes:ـ
    لطفا پارت هارو زود به زود بزار
    بابا خسته شدم
    لــــــــــــطـــــــــــفـــــــــــا:pray_tone1:

  3. اینجوری که این نویسنده مینویسه قشنگ دو سه سال دیگه علافیم…
    نویسنده محترم من واقعا دارم خسته و پشیمون میشم از خوندن این رمان
    حس میکنم دیگه نیاز نیس رمانتونو بخونم

  4. وایییی چقدر زیاد واییییی خستته نشدی نویسنده انقدر نوشتی من که دهنم خشک شد از بس خوندم:triumph::triumph::confused::confused:

  5. 12

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن

کدبازان